Meer dan duizend jaar geleden breidden de Noormannen – algemeen bekend als Vikingen – hun nederzettingen uit ten westen van Scandinavië, naar Groot-Brittannië, Ierland, IJsland, Groenland en Noord-Amerika. Daar ontmoetten de Noormannen de inheemse Amerikanen, die zij Skraelings noemden.
De Scandinavische saga’s beschrijven een aantal conflicten met de Skraelings. Het woord Noorse saga betekent zowel “wat gezegd wordt” als “geschiedenis, verhaal of relaas”.
Hoewel de saga’s zijn opgeschreven, waren het oorspronkelijk mondelinge verhalen en de nauwkeurigheid van de beschrijvingen van historische gebeurtenissen wordt door wetenschappers fel bediscussieerd.
Er was een tijd dat veel historici twijfelden of de Scandinaviërs Noord-Amerika wel hadden verkend, maar archeologisch onderzoek heeft het bestaan van een permanent Scandinavisch kamp in L’Anse aux Meadows, Newfoundland, bevestigd, en er is bewijs voor andere kampen en nederzettingen.
Hoewel de Noormannen vaak worden weggezet als woeste krijgers die kloosters en steden overvielen, zagen zij zichzelf niet zo.
De term Viking verwijst slechts naar één Scandinavische activiteit: de overval. De Noormannen waren ook handelaren, boeren, scheepsbouwers, ontdekkingsreizigers, kooplieden, ambachtslieden en staatslieden.
In zijn artikel in Vikings: The North Atlantic Saga schrijft William Fitzhugh:
“Ondanks hun reputatie als scheepsbouwers, zeelieden en krijgers, identificeerden de Noormannen zichzelf eerder als boeren dan als vissers, jagers, pelsjagers of handelaren, ook al konden sommige Vikingen aanzienlijke delen van het jaar aan deze taken besteden.”
1
De Noorse saga’s en de inheemse Amerikanen
2
De serie: VIKING: Ubbe ontmoet de inheemse Amerikanen
De Noorse saga’s en de inheemse Amerikanen
In L’Anse aux Meadows is er weinig bewijs voor contact tussen de Noormannen en de inheemse Amerikanen.
Als we echter van de archeologie overstappen naar de saga’s, zien we dat de Noormannen wel degelijk contact hebben gehad.
De IJslandse saga’s zijn gebaseerd op mondelinge tradities.
Ze vertellen over gebeurtenissen die plaatsvonden tussen 930 en 1030, een periode die in de IJslandse geschiedenis bekend staat als de söguöld (saga-tijdperk).
De verhalen beschrijven reizen, migraties en vetes. De saga’s zijn gericht op geschiedenis, in het bijzonder genealogie en familiegeschiedenis. Enige tijd na 1190 werden deze verhalen in het Oudnoords opgeschreven.
Volgens de saga’s bouwden de Noren woningen en verbleven ze in de winter in Hop. Ze lieten hun vee vrij grazen zonder hoeders. In het voorjaar verschenen er een groot aantal kano’s en werd er een markt georganiseerd waar de Noormannen stof ruilden voor bont en indianen kleding.
Hoewel de Skraelings wilden handelen voor ijzeren zwaarden en speren, stonden Karlsefni en Freydis dit niet toe.
Op een gegeven moment op de markt kwam een stier van Karlsefni uit het bos rennen.
De Skraelings zagen dit als een bedreiging en vertrokken halsoverkop.
Drie weken later verscheen er een grote groep Skraelings en vond er een strijd plaats met de Noormannen.
Tijdens de eerste aanval dreven de Skraelings de Noren terug, maar Freydis, die zwanger was, pakte het zwaard van een gesneuvelde Noorse krijger, sloeg op haar blote borst en voerde een tegenaanval uit, waardoor de Skraelings op de vlucht sloegen.
Na de strijd besloten de Noormannen dat dit geen goede plek was om zich te vestigen, dus vertrokken ze.
Karlsefni trok ongeveer twee maanden lang met veertig man naar het zuiden. Ze verklaarden alleen wildernis te hebben gezien en keerden huiswaarts.
Hoewel de saga’s ons enkele mogelijke aanwijzingen geven over de locaties van Scandinavische nederzettingen in Noord-Amerika, bevatten ze ook verwarrende informatie.
De archeologische gegevens van L’Anse aux Meadows en de beschrijving van de hop in de saga lijken erop te wijzen dat er een Noorse nederzetting langs de Saint Lawrence-rivier moet zijn geweest.
De saga geeft echter aan dat de Skraelings kano’s gebruikten die met leer waren bekleed, wat erop zou kunnen wijzen dat er Inuit-vaartuigen uit het verre noorden kwamen.
Dit kan betekenen:
- Dat de inheemse vaartuigen in dit deel van Noord-Amerika in de zes eeuwen tussen het eerste contact met de Noormannen en het latere contact met de Europeanen zijn veranderd.
- Dat de saga van de Noormannen zich vergiste over de bekleding van de kano’s.
De serie: VIKING: Ubbe ontmoet de inheemse Amerikanen
Ubbe (gespeeld door Jordan Patrick Smith), de zoon van Ragnar Lothbrok (Travis Fimmel), kon de droom van zijn vader om het “Gouden Land” te vinden, waarmaken.
Fans zijn benieuwd waar hij en de rest van de groep, inclusief zijn vrouw Torvi (Georgia Hirst), precies terecht zijn gekomen.
Ubbe en Torvi waren met Kjetill Flatnose (Adam Copeland) en Othere (Ray Stevenson) naar IJsland gereisd, maar ze realiseerden zich dat het terrein niet geschikt was voor het stichten van een nieuwe kolonie.
Ze namen hun boot weer en gingen op zoek naar een nieuw land, en uiteindelijk hadden ze geluk.
De kolonisten besloten het land voor de grap “Groenland” te noemen, omdat er in feite geen groen te bekennen was.
Ubbe, Torvi en de anderen bleven niet lang, want de machtshonger van Kjetill dreef hen weg uit dit desolate land en ze werden opnieuw gedwongen de zee op te gaan.
Net toen ze dachten dat alles verloren was en ze zeker in de oceaan zouden sterven, zag Ubbe in de verte enkele bergen.
Eindelijk was de groep gestuit op het vruchtbare land waar Othere hen over had verteld – het land dat Ragnar zo graag wilde vinden.
De naam van dit land werd nooit onthuld in de serie, en fans wilden graag weten waar ze terecht waren gekomen.
Ubbe en de rest van de groep ontdekten daar een nieuwe stam, en sommigen denken dat ze in Noord-Amerika zijn geland.
Het zijn inheemse Amerikanen met indiaanse tattoos, hoofdtooi en indiaanse tassen.
De inheemse stam doet zijn best om Ubbe, Torvi en de anderen te verwelkomen, ondanks de verwachte communicatieproblemen.
Natuurlijk vragen we ons af of dit de eerste Europeanen zijn met wie de stam contact heeft gehad.
